De grond waarop we bouwen

Januar 19, 2013

Het stukje grond bevindt zich -hoe idyllisch- Imageaan de rand van het dorpje en grenst aan een klein natuurgebied. We kennen het goed; we gingen er vroeger vaak wandelen met de kinderen. Voor bezoek uit Nederland behoorde een wandelingetje door de velden tot het standaardprogramma.  Een klein klimmetje en je kijkt uit over het prachtige Nahedal, een heerlijk stukje Rheinland Pfalz. Als je op de A61 rijdt en het dorpje zoekt: het ligt precies onder het Sonnenloch en je ziet het al van verre. Op de een of andere manier schijnt hier namelijk bijna altijd de zon. Dat komt door de ligging ten opzichte van de Hunsrück, het Taunusgebergte en het Rhȏnedal.  Heb ik me laten vertellen. Een gemoedelijk dorpje met een kerk, een bakker, een uitstekend restaurant, heel veel wijnboeren, een bank en stilte.

de boom

Op de hoek van het stukje land staat een walnotenboom – misschien wel de bekendste walnotenboom van het dorp, want eenieder die hier langs komt om de hond uit te laten haalt een paar noten uit de boom. Over een goede week zal de boom van ons zijn – de noten waarschijnlijk niet.

hoe het -alweer!- zover kwam…

Tja, verleden week kwamen we tijdens een van onze omzwervingen heel toevallig in dit straatje terecht en toen viel ons oog op een wapperend briefje dat met een punaise aan een paaltje geprikt was. ,Zu verkaufen, Tel: xxxx‘. We vielen als een blok voor het uitzicht, de ligging, en het idee dat we zouden kunnen bouwen in het dorp waar we al eerder met zoveel plezier hebben gewoond, waar onze jongste is geboren en de twee oudsten naar (kleuter-)school gingen. Waar onze vrienden wonen (tenminste; onze Duitse vrienden). Waar we geen vliegtuigen horen. Waar de zon bijna altijd schijnt.

Zo gebeurde het dat we een kwartier later naast elkaar op een vreemde bank in een vreemd huis zaten en onderhandelden met de huidige eigenaars. Bij het horen van mijn stem (nou ja, mijn accent) herkende de vrouw des huizes mij direct – ze had vroeger cursussen bij mij gevolgd. Dat voelt echt bijna als thuiskomen!

Om een lang verhaal kort te houden: (nu ja, relatief kort dan, gezien de enorme stap die dit voor ons betekent) we hebben het stuk grond gekocht en eind van de maand gaan we naar de notaris.